fbpx

System Sygnalizacji Pożaru (SAP, SSP)

System Sygnalizacji Pożaru (pot. System Przeciwpożarowy)

.

Systemy Sygnalizacji Pożaru (SAP, SSP) służą do wykrywania zagrożenia pożarowego, sygnalizowaniu i powiadamianiu o zagrożeniu oraz wykonywaniu funkcji sterujących. Sterowania zapewniają sprawną ewakuację i zapobiegają rozprzestrzenianiu się ognia. System sygnalizacji wykonuje także funkcje informacyjne i monitorujące. Wykonywane są one przez centralę i odpowiednie moduły funkcyjne. Działanie systemu sygnalizacji pożaru minimalizuje straty materialne i ludzkie spowodowane najpoważniejszym zagrożeniem jakim jest pożar. Systemy tego typu mają zastosowanie głównie w obiektach komercyjnych i publicznych, gdzie występuje duże natężenie zasobów ludzkich lub materialnych. 

Fachowe zaprojektowanie, wybór systemu, rzetelne wykonanie instalacji są niezbędne dla zapewnienia zgodności formalnej i technicznej z obowiązującymi przepisami. Co ważniejsze przyczynią się do uzyskania optymalnego poziomu bezpieczeństwa i niezawodności systemu. Firma PW FLORTECH wykonuje i serwisuje instalacje na terenie całej Polski.

Zasięg działania naszej firmy obejmuje w szczególności województwa: wielkopolskie, dolnośląskie, lubuskie, mazowieckie, śląskie, łódzkie, kujawsko-pomorskie, opolskie, świętokrzyskie. Wykonujemy i serwisujemy instalacje na terenie miast: Poznań, Wrocław, Łódź, Warszawa, Bydgoszcz, Toruń, Piła, Zielona Góra, Konin, Kalisz, Ostrów Wlkp, Kępno, Krotoszyn, Leszno, Częstochowa, Kraków, Opole.

Śląski oddział firmy – PW Flortech Południe, działa na obszarze: Katowice, Sosnowiec, Gliwice, Zabrze, Bytom, Ruda Śląska, Tychy, Dąbrowa Górnicza, Chorzów, Jaworzno, Mysłowice, Siemianowice Śląskie, Tarnowskie Góry, Piekary Śląskie, Będzin.

System Sygnalizacji Pożaru - elementy

Centrala (CSP) – Centrala jest głównym komputerem (mózgiem) systemu. Zbiera i analizuje dane z urządzeń detekcyjnych i wykonuje odpowiednie operacje (sterownicze, sygnalizacyjne) stosowanie do jej konfiguracji. Nowoczesne centrale umożliwiają swobodną konfigurację scenariusza działania systemu. Producent zapewnia narzędzia do konfiguracji i diagnostyki systemu – zwykle przy pomocy komputera PC. Centrala SSP wyposażona jest w panel oraz wyświetlacz służący m.in. do identyfikacji zdarzeń (alarmowych i uszkodzeniowych) i ich obsługi. Centrale różnią się ceną i funkcjonalnością. Klient ma do dyspozycji zarówno małe centralki mające ograniczoną funkcjonalność i mogące obsłużyć zaledwie kilkadziesiąt elementów – po rozbudowane centrale modułowe mogące pracować w sieci i zdolne obsłużyć tysiące elementów i sterowań. Poszczególne elementy dodatkowe (czujki, moduły) różnią się w zależności od producenta i standardu systemu. Elementy różnych producentów nie są ze sobą kompatybilne. Dobór odpowiedniej centrali powinien być poprzedzony analizą potrzeb inwestora. Zaleca się wzięcie pod uwagę warunków panujących na obiekcie, poziomu bezpieczeństwa, wymaganych funkcjonalności oraz możliwości finansowych klienta. Należy wziąć pod uwagę także dostępność części zamiennych i wsparcie techniczne systemu. Dobór centrali na miarę potrzeb i wymagań inwestora to istotna decyzja w procesie projektowania systemu.

Ręczne ostrzegacze pożarowe (ROP) – są to przyciski w kolorze czerwonym z napisem „pożar”, które pozwalają na wywołanie alarmu pożarowego przez użytkownika obiektu w sposób natychmiastowy. Odpowiednie rozmieszczenie przycisków alarmowych regulują normy projektowe. Jako, że systemy poszczególnych producentów używają własnych protokołów adresowania i komunikacji z centralą, przyciski różnych producentów nie są ze sobą kompatybilne. Dotyczy to także wszystkich innych elementów adresowalnych.

Sygnalizatory (tzw. syreny) – są urządzeniami alarmowymi, które sygnalizują alarm za pomocą dźwięku (sygnalizatory akustyczne), czasem także przy pomocy światła (sygnalizatory akustyczno-optyczne). Natężenie dźwięku sygnalizatora powinno przekraczać 65dB. Innym sposobem sygnalizowania alarmu jest podłączenie SSP do niezależnego systemu DSO (dźwiękowego systemu ostrzegawczego). DSO oprócz sygnalizacji alarmów może odtwarzać muzykę lub inne komunikaty dziwiękowe (organizacyjne, handlowe).

Moduły sterujące i monitorujące – sterują i monitorują urządzeniami peryferyjnymi a także integrują SSP (system Sygnalizacji Pożaru) z innymi systemami i instalacjami w budynku. Przykłady akcji realizowanych poprzez moduły:
• Uruchomienie sygnalizacji (dźwiękowej i optycznej)
• Transmisja sygnału pożarowego do zarządcy obiektu, ochrony lub straży pożarnej (Monitoring sygnałów alarmowych)
• Przekazanie sygnału do systemu zarządzania obiektem, systemu automatyki budynku, systemu monitoringu wizyjnego CCTV
• Uruchomienie sterowań SSP do urządzeń wykonawczych:
• Otwarcie klap oddymiających (poprzez centralkę oddymiania) / Otwarcie bram napowietrzających
• Zamknięcie klap (bram) odcinających
• Otwarcie bram i drzwi ewakuacyjnych (otwarcie rygli systemu kontroli dostępu)
• Wyłącznie urządzeń niebezpiecznych lub rozprzestrzeniających pożar: Urządzeń elektrycznych, grzewczych, wentylacyjnych, gazowych.
• Sprowadzenie wind na dół
• Uruchomienie urządzeń gaszących (tryskaczy, stałych urządzeń gaśniczych SUG)

System Sygnalizacji Pożaru - czujki

Dobór odpowiedniego rodzaju detektorów do SSP ma kluczowe znaczenie w zapewnieniu optymalnego poziomu zabezpieczenia przy jednoczesnym uniknięciu fałszywych alarmów generowanych przez system. W tym celu należy wziąć pod rozwagę szereg czynników specyficznych dla chronionego obiektu. Do czynników tych zaliczyć należy przede wszystkim rozkład architektoniczny budynku, trudne warunki panujące na obiekcie (spaliny, kurz, pył, zawilgocenie), zmiany temperatury, wentylację i ogrzewanie oraz typ składowanych materiałów

System sygnalizacji Pożaru czujki

Czujki optyczne dymu – wykrywają dym widzialny powstający zwykle w pierwszej fazie powstawania pożaru. Pozwalają zidentyfikować źródło zagrożenia jeszcze przed pojawieniem szybko rozprzestrzeniającego się otwartego ognia. Działanie tej czujki opiera się na rejestrowaniu przez odbiornik czujki promienia rozproszonego przez wnikające do komory czujki cząstki dymu. Zabrudzenie komory czujki jest uwzględniane przez systemy kompensacji zabrudzeń ,co pomaga uniknąć fałszywych alarmów i zmniejsza konieczność częstego czyszczenia. Zasada ich działania polega na wykryciu aerozoli widzialnych, z tego powodu mogą reagować także na fałszywe bodźce alarmowe (np. dym powstający w kuchni, para wodna, pył czy kurz). W zależności od modelu i funkcjonalności urządzenia, mogą także posiadać dodatkowe systemy eliminacji fałszywych alarmów.

 

Czujki jonizacyjne – podobnie jak czujki optyczne reagują one na dym. Zasada ich działania jest jednak inna. Reagują na zmniejszenie prądu jonizacji powietrza wywołane przez cząstki dymu. Jonizacja powstaje dzięki umieszczeniu w ich wnętrzu elementu promieniotwórczego. Nie zaleca się ich stosowania w miejscach narażonych na zmiany ciśnienia, wilgotności i temperatury. Zmiany te mogą zakłócać stabilność ich działania. Z założenia lepiej reagują one na produkty spalania płomieniowego (mniejsze cząstki). Jednak ze względu na występowanie w ich wnętrzu elementu radioaktywnego ich stosowanie wiąże się z dodatkowymi regulacjami prawnymi związanymi z ich składowaniem i utylizacją. Z tego względu są one coraz rzadziej stosowane w praktyce.

 

Czujki ciepła (temperatury) – ten rodzaj detektora reaguje (w zależności od jego typu) na przekroczenie progowej wartości temperatury lub jej gwałtowny wzrost. Są stosunkowo mniej czułe w porównaniu z czujkami optycznymi, gdyż zadziałają dopiero w momencie wzrostu temperatury spowodowanej pożarem. Używane są jednak z powodu ich odporności na bodźce mylące standardowe czujki optyczne np. kurz, dym, pył czy para wodna.

Czujki płomienia – wykrywa ona promieniowanie podczerwone emitowane przez płomień. Są stosunkowo drogie i nie reagują na pożary bezpłomieniowe. Z tego względu wykorzystuje się je stosunkowo rzadko, tylko do specjalistycznych zastosowań.

System Sygnalizacji Pożaru - czujka liniowa

 

Czujki liniowe – zbudowane są z nadajnika i odbiornika (zwykle znajdującego się w jednej obudowie) oraz z lustra znajdującego się po drugiej stronie obszaru chronionego. Nadajnik emituje wiązkę promieniowania podczerwonego, które zostaje odbite od lustra i wraca do odbiornika. Przezroczyste, czyste powietrze nie zaburza promienia, natomiast dym zmniejsza klarowność powietrza. Wiązka promieniowania zostaje zaburzona, co zostaje zarejestrowane przez odbiornik i powoduje wyzwolenie sygnału alarmowego. Plusem tego rodzaju detektorów jest ich duży zasięg (zwykle 50 lub 100 metrów). W ten sposób czujka może efektywnie chronić obszar nawet 1400m2 (wobec 100m2 dla czujki optycznej punktowej). Kolejnym udogodnieniem jest mniejsza pracochłonność instalacji – jedna czujka liniowa może zastąpić nawet kilkanaście sztuk czujek punktowych optycznych. Minusem tego rozwiązania jest konieczność dokładnego skalibrowania czujki, która może z czasem ulec przesunięciu. Konieczna jest wtedy ponowna kalibracja. Zarówno lustro, jak i element odbiorczo-nadawczy muszą być okresowo czyszczone. Ważne jest także, by w zasięgu promienia nie występowały żadne przeszkody fizyczne. Zasłonięcie drogi między nadajnikiem a lustrem interpretowane jest przez system jako uszkodzenie.

 

Czujki multisensorowe (np. dualne) – są kombinacją kilku sensorów w jednej obudowie np. optycznego i temperaturowego. Informacja o alarmie jest wynikiem analizy przez odpowiednie algorytmy czujki sygnałów docierających do obu sensorów. Dzięki temu pozwalają zachować wysoki poziom bezpieczeństwa przy jednoczesnej eliminacji fałszywych bodźców alarmowych. Zwykle można także wybrać tryb działania takiej czujki. Można wtedy użyć tylko jednego sensora lub dwóch jednocześnie. Przełączanie trybu zgodnie z warunkami panującymi na obiekcie pozwala na wybór trybu bardziej odpornego na fałszywe alarmy lub trybu o podwyższonej czułości reagowania. Oprócz czujek dwu-sensorowych występują także trzy-sensorowe, które posiadają dodatkowy detektor tlenku węgla (CO).

 

Czujki zasysające – ich działanie polega na zasysaniu powietrza z chronionego obszaru poprzez system rur z otworami. Zassane powietrze przepływa przez element detekcyjny, który analizuje skład powietrza. Wykrycie cząstek występujących przy pożarze powoduje alarm. Plusem tego rozwiązania jest bardzo wysoka czułość rozwiązania. Są one w stanie wykryć pożar najwcześniej ze wszystkich opisanych rozwiązań. Z tego względu stosuje się je w pomieszczeniach specjalnych takich jak chłodnie czy serwerownie.

 

Zasilacze pożarowe i akumulatory – zasilanie SAP (System Sygnalizacji Pożaru) poprzez sieć elektryczną realizowane jest poprzez zasilacze wbudowane do centrali oraz certyfikowane zewnętrzne zasilacze pożarowe. Oprócz tego system musi posiadać akumulatory (zasilanie rezerwowe) pozwalające na nieprzerwaną pracę przez 72 godziny w stanie dozoru oraz dodatkowo co najmniej 30 minut w stanie alarmu. Odpowiednią ilość i pojemność akumulatorów ustala się poprzez sporządzenie bilansu poboru prądu przez system.

System Sygnalizacji Pożaru - wymagania techniczne i prawne

System Sygnalizacji Pożaru wymagania techniczne i prawne

System sygnalizacji pożaru (SSP) zwany także system alarmu pożarowego (SAP) lub potocznie system przeciwpożarowy to instalacja, która w odróżnieniu od innych systemów teletechnicznych (niskoprądowych) wymaga uwzględnienia określonych wymagań natury technicznej i prawnej. Do najważniejszych z nich zaliczamy: ustawy, rozporządzenia, normy, dokumentację techniczną producentów (DTR, Instrukcje)
Wykorzystywane urządzenia muszą posiadać odpowiednie certyfikaty i aprobaty, aby można było je zastosować w ochronie pożarowej. Mając na względzie powyższe wymagania wskazane jest posiadanie przez instalatora i projektanta systemu odpowiednich kwalifikacji, najlepiej potwierdzonych certyfikatami i odpowiednimi autoryzacjami. Konieczne jest zastosowanie się do wymagań natury technicznej, formalnej i prawnej związanych z projektowaniem, instalacją i eksploatacją systemów sygnalizacji pożaru. Pozwoli to z jednej strony zachować wysokie standardy bezpieczeństwa na obiekcie, a z drugiej uniknąć problemów z wypłatą ubezpieczenia oraz odpowiedzialności zarządcy i właściciela budynku w razie tragedii.

 System sygnalizacji Pożaru – podstawy prawne i wytyczne projektowania, instalacji i eksploatacji systemów stanowią:
• Ustawa z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. 1991 nr 81 poz. 351)
• Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 2010 nr 109 poz. 719)
• Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2002 nr 75 poz. 690)
• Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414)
• Norma PKN-CEN TS 54-14: Systemy sygnalizacji pożarowej – wytyczne planowania, projektowania, instalowania, odbioru, eksploatacji i konserwacji

Obiekty w których wymagany jest system sygnalizacji pożaru SSP, SAP.  – Zgodnie z rozporządzeniem ministra infrastruktury (z dnia 12 kwietnia 2002 r.) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, stosowanie SSP, jest obowiązkowe dla następujących budynków. Dla ułatwienia nawigacji umownie podzielono obiekty na prywatne i publiczne.

Obiekty prywatne:
• Handlowe i wystawowe:
o o jednej kondygnacji przy powierzchni strefy pożarowej ponad 5000m²
o wielokondygnacyjne przy powierzchni strefy pożarowej ponad 2500m²
• Kina (ponad 600 miejsc)
• Budynki, gdzie znajduje się pond 300 miejsc do celów gastronomicznych
• Zakłady pracy zatrudniające więcej niż 100 niepełnosprawnych
• (Hotele) Budynki zamieszkania zbiorowego (mające ponad 50 miejsc noclegowych)
• Centra przetwarzania danych o zasięgu krajowym i wojewódzkim
• Centrale telefoniczne (przy pojemności powyżej 10 000 numerów) oraz centrale telefoniczne tranzytowe (przy pojemności 5000 – 10000 numerów) o znaczeniu miejscowym lub regionalnym
• Podziemne garaże (mające strefę pożarową ponad 1500m²) lub mające więcej niż jedną kondygnację podziemną
• Banki, gdzie strefa pożarowa (zawierająca salę operacyjną) przekracza 500 m²
Obiekty publiczne:
• Teatry (mające ponad 300 miejsc)
• Sale sportowe i widowiskowe (ponad 1500 miejsc)
• Szpitale (z wyłączeniem psychiatrycznych) i sanatoria (mające ponad 200 łóżek)
• Szpitale psychiatryczne (mające ponad 100 łóżek)
• Domy pomocy społecznej i ośrodki rehabilitacji niepełnosprawnych (mające ponad 100 łóżek)
• Budynki użyteczności publicznej (wysokie lub wysokościowe)
• Budynki zamieszkania zbiorowego (mające ponad 50 miejsc noclegowych)
• Archiwa określone przez Naczelnego Dyrektora Archiwów Państwowych
• Muzea i zabytki budowlane (określa Generalny Konserwator Zabytków z Komendantem Głównym Państwowej Straży Pożarnej)
• Centra przetwarzania danych o zasięgu krajowym i wojewódzkim
• Urzędy obsługujące organy administracji rządowej
• Stacje podziemnej kolei oraz metra
• Porty i dworce przeznaczonych dla ponad 500 osób jednocześnie
• Biblioteki, gdzie zbiory stanowią narodowy zasób biblioteczny

 

Wymienione wyżej obiekty zobligowane do instalacji SSP, stanowią tylko część obiektów które w praktyce stosują system sygnalizacji pożaru. Wiele obiektów instaluje system dobrowolnie w celu zminimalizowania najpoważniejszego zagrożenia jakim jest pożar. Coraz więcej klientów stosuje SSP ze względu na wymagania ubezpieczyciela lub istotne zniżki udzielane obiektom wyposażonym w SSP. So one udzielane ze względu na minimalizację ryzyka pożarowego.

Obiekty które dobrowolnie stosują SSP w celu poprawy bezpieczeństwa osób i mienia to przede wszystkim budynki:
• Biurowe i usługowe
• Produkcyjne
• Magazynowe i logistyczne

System Sygnalizacji Pożaru - przegląd i konserwacja

Konserwacja systemu sygnalizacji pożaru pozwala na utrzymanie go w sprawności. Przeglądy są wymagane w świetle przepisów (Rozporządzenie MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów – Dz.U. 109/2010 poz. 719) Nakłada ono na właścicieli, zarządców lub użytkowników obiektu obowiązek dokonywania przeglądów. Punkt 2 § 3 rozporządzenia mówi iż urządzenia przeciwpożarowe oraz gaśnice powinny być poddawane przeglądom technicznym i konserwacji zgodnie z Polskimi Normami, dokumentacją techniczno-ruchową oraz instrukcjami producentów. Przegląd i konserwacja systemu przeciwpożarowego oraz sprzętu gaśniczego powinna być dokonywana co najmniej raz w roku – lub częściej, jeśli wymaga tego producent urządzenia. Ostateczna decyzja o częstotliwości konserwacji powinna zależeć od typu systemu, stabilności pracy, wymaganego poziomu bezpieczeństwa i wartości chronionego mienia. Zaleca się częstsze przeglądy w stosunku do obiektów niedawno oddanych do eksploatacji, przy rozległych, wieloelementowych instalacjach, dużym zagęszczeniu ludzi i mienia, niestabilnych systemach, częstych rozbudowach i modyfikacjach, trudnych warunkach pracy (kurz, pył, bud, wilgoć). W przypadku rozbudowanych instalacji łączących 200 i więcej elementów zaleca się przeprowadzenie kontroli etapami, kilka razy w roku. Tak, aby w ciągu całego roku sprawdzić wszystkie elementy. Okresowa kontrola jest istotna nie tylko ze względów formalnych ale i użytkowych. Pozwala zminimalizować liczbę fałszywych alarmów, zachować sprawność systemu przez długi czas a przede wszystkim zapewnia niezawodność w wykrywaniu zagrożenia.

Czynności wchodzące w skład konserwacji i przeglądu systemu obejmują:
•  Sprawdzenie stanu technicznego centrali i poprawności działania jej funkcji
•  Testy pracy centrali SSP w stanie dozoru, pożaru, uszkodzenia
•  Test zadziałania urządzeń linii dozorowych (czujników poprzez zadymianie,
przycisków ROP) oraz reakcji centrali na sygnały pochodzące od tych elementów
•  Przegląd pamięci zdarzeń
•  Kontrola współpracy z innymi systemami bezpieczeństwa i powiadamiania
•  Przegląd poprawności punktów adresowych w pamięci centrali
•  Drobne naprawy możliwe do wykonania podczas przeglądu (także czyszczenie elementów, zmiana konfiguracji)
•  Sprawdzenie funkcji wyjściowych centrali: linii sygnalizacyjnych, sterowań pożarowych, transmisji alarmu
•  Sprawdzenie poprawnych warunków zasilania systemu z sieci energetycznej oraz
rezerwowego źródła zasilania (akumulatorów)


Zaleca się korzystanie z profesjonalnych firm serwisowych. Przegląd systemu nie powinien stanowić jedynie czynności w sensie formalnym, ale rzetelne przetestowanie jego sprawności i usunięcie wszystkich zidentyfikowanych usterek. Regularny przegląd i konserwacja systemu sygnalizacji pożaru pozwoli zachować pełną ochronę, długoletnią niezawodność i bezproblemową eksploatację.

System Sygnalizacji Pożaru - projektowanie, rozmieszczenie elementów

System Sygnalizacji Pożaru projektowanie

Przy obiektach obowiązkowo wyposażonych w SSP oraz przy inwestycjach nowo powstających projekt techniczny instalacji powinien być uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych lub z przedstawicielem Państwowej Straży Pożarnej. Ze względu na konieczność przestrzegania ściśle określonych norm i zasad techniczno-formalnych, projektowanie SAP (System Sygnalizacji Pożaru) należy powierzyć jedynie osobą posiadające odpowiednie kwalifikacje w tym zakresie. Rozporządzenie MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz.U. 109/2010 poz. 719) w §3 punkt 1 nakazuje wykonanie urządzeń przeciwpożarowych zgodnie z projektem uzgodnionym przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. Polską normą regulującą zasady projektowania systemów sygnalizacji pożaru jest norma PKN-CEN TS 54-14: Systemy sygnalizacji pożarowej.

Dobór czujek. W celu dobrania odpowiedniego typu czujki należy wziąć pod uwagę takie czynniki jak: typ spodziewanego pożaru, wysokość pomieszczenia oraz warunki występujące na obiekcie. Do najważniejszych z nich zaliczamy: temperatura i jej zmienność, szybkość przepływu powietrza, wilgotność, pył, spaliny, para oraz zakłócenia elektromagnetyczne. Należy dobrać typ i model czujki odpowiedni ze względu na powyższe uwarunkowania. Błędy w tym zakresie mogą być bardzo kosztowne i skutkować nie tylko niedostateczną ochroną, ale także fałszywymi alarmami i ograniczoną funkcjonalnością systemu.

Rozmieszczenie czujek pożarowych. Prawidłowe rozmieszczenie czujek punktowych jest kluczowe dla zapewnienia optymalnej ochrony obiektu. Generalnie obowiązuje zasada pełnego zabezpieczenia obiektu (wszystkich pomieszczeń). Odstępstwo od tej zasady musi być uzasadnione zapisem w odpowiedniej normie. Maksymalne wartości graniczne wysokości instalowanego elementu, promienia jego działania i odległości pomiędzy detektorami kształtują się w świetle Polskiej Normy jak poniżej.

Czujki punktowe dymu (optyczne)
• Wysokość: 11m
• Promień działania: 7,5m
• Odległość między detektorami na płaskim stropie: 10,5m

Czujki ciepła
• Wysokość: 8m
• Promień działania: 7,5m
• Odległość między detektorami na płaskim stropie: 10,5m
Liniowe czujki dymu
• Wysokość: 25m
• Promień działania: 7,5m
• Odległość między detektorami na płaskim stropie: 15m

Strefy, które mogą być wyłączone z dozorowania:
• Małe pomieszczenia sanitarne (jeśli nie przetrzymujemy w nich materiałów palnych). Natomiast pomieszczenia w których znajduje się wejście do sanitariatów powinny być zabezpieczone
• Wydzielone pożarowo szyby i kanał kablowe (jeśli są niedostępne dla ludzi (bez rewizji) i nie występują w nich kable elektryczne o napięciu ponad 220V AC)
• Rampy załadunkowe (niezadaszone)
• Pomieszczenia wyposażone w automatyczne urządzenia gaszące
• Przewody wentylacyjne (jeśli wszystkie pomieszczenia, przez które prowadzą te przewody oraz centralna klimatyzatorowania (wentylatornia) oraz kanał zbiorczy wentylacji są dozorowane czujkami i w przypadku zadziałania grupy czujek wysterowane są klapy pożarowe / wyłączona zostaje klimatyzacja
• Pozostałe małe przestrzenie gwarantujące brak jakiegokolwiek zagrożenia pożarem

Czujki w przestrzeni międzystropowej. Przestrzenie między stropem a sufitem podwieszanym powinny być zabezpieczone, chyba, że spełnione są jednocześnie wszystkie poniższe warunki:
• Wysokość przestrzeni międzystropowej nie przekracza 0,8m (lub 1m wg PN)
• Długość i szerokość pomieszczenia nie są większe niż 10m
• Nie występują w nich kable instalacji bezpieczeństwa (chyba, że są w klasie odporności ogniowej co najmniej PH30) ani instalacje siłowe
• Obciążenie ogniowe jest nie wyższe niż 25 MJ/m2
• Wszystkie elementy ograniczające pomieszczenia (ściany, strop itp.) są niepalne
• Pomieszczenie jest podzielone przez niepalne przegrody na obszary o wymiarach maksymalnie 10×10 metrów.
W praktyce powyższe wymagania są zwykle trudne do spełnienia dlatego w większości przypadków przestrzeń międzystropowa musi być w pełni zabezpieczona.

Rozmieszczenie ręcznych ostrzegaczy pożarowych.
ROPy umieszcza się:
• Przy każdym wejściu, na drogach ewakuacyjnych i na klatkach schodowych (każda kondygnacja)
• Przyjmuje się, że odległość do najbliższego ROPa z każdego miejsca nie powinna przekraczać 30 metrów
• W miejscach szczególnie zagrożonych pożarem
• W pobliżu miejsca umieszczenia centrali, hydrantów lub gaśnic
• Na wysokości 120 do 160 cm

Rozmieszczenie sygnalizatorów akustycznych SSP
Należy umieścić co najmniej dwa sygnalizatory w budynku i co najmniej jeden w każdej strefie pożarowej. Sygnalizatory alarmowania pożarowego mogą być używane do rozgłaszania alarmów innych niż pożarowe jedynie wówczas, gdy reakcja na alarm ma być identyczna z alarmem pożarowym. Poziom dźwięku powinien być równy lub wyższy niż 65dB i jednocześnie powinien być wyższy o co najmniej 5dB w stosunku do szumów otoczenia. W przypadku konieczności wybudzenia śpiących osób natężenie powinno wynosić 75dB. Należy pamiętać aby dźwięk nie przekraczał 120bD w żadnym miejscu przebywania ludzi. W praktyce liczba zastosowanych sygnalizatorów akustycznych jest zbliżona do liczby ręcznych ostrzegaczy pożarowych. W celu dokładnego ich określenia należy jednak zasięgnąć opinii rzeczoznawcy.

System Sygnalizacji Pożaru - okablowanie

system sygnalizacji pozaru okablowanie

Linie dozorowe w strefach nadzorowanych powinny być prowadzone kablem uniepalnionym. Kable tego typu posiadają w swoim symbolu małą literę „n” np. YnTKSY i są zwykle koloru czerwonego. Kable linii sygnalizacyjnych i sterowań urządzeń pożarowych (a także linii dozorowej prowadzone w strefach nienadzorowanych) powinny zapewnić ciągłość komunikacji i odstawę energii przez czas nie krótszy niż przewidywany czas ewakuacji. W praktyce stosuje się zwykle kable w klasie PH90 np. HTKSH PH90. Kable specjalnego zastosowania (np. w strefach zagrożonych wybuchem lub zewnętrzne) należy dobrać zgodnie z indywidualnymi wymaganiami projektowymi.

W toku projektowania systemu zaleca się wzięcie pod uwagę nie tylko bieżących wymagań funkcjonalnych, ale także możliwości przyszłej rozbudowy systemu i możliwości finansowych inwestora. Zmiana rozwiązania (produktu) powinna odbywać się za zgodą projektanta. Aktualizacje dokumentacji projektowej (powykonawczej) powinny towarzyszyć rozbudowie systemu i zmianom architektoniczno-budowlanym budynku. Projekt (wykonawczy) systemu sygnalizacji pożaru (SSP, SAP) składa się z zwykle z części opisowej, schematycznej i z rysunków (planów) rozmieszczenia elementów na obiekcie.

System Sygnalizacji Pożaru - przegląd dostępnych systemów dla małych i średnich obiektów

Bosch FPA-1200

System Sygnalizacji Pożaru Bosch FPA1200

Opis systemu : Niezawodne rozwiązanie dla małych obiektów komercyjnych. Zaawansowana, dopasowana do potrzeb ochrona obiektu. Dostępne wiele czujników i urządzeń kompatybilnych. Centrala posiada rozbudowane możliwości sterowania i monitorowania urządzeń peryferyjnych. Rozwiązanie z korzystną relacją ceny do jakości. System obsługuje 1-2 linii po 127 elementów każda.

Funkcje i zalety : Szerokie możliwości konfiguracji centrali. Funkcjonalny i łatwy w obsłudze panel kontrolny. Duży wybór czujników i modułów funkcyjnych. Zaawansowane detektory o dobrej odporności na fałszywe alarmy. Stabilność i niezawodność pracy. Integracja z programami do wizualizacji obiektu.

Elementy dodatkowe: Czujki: dual-optyczne, liniowe, w klasie Ex, bezprzewodowe, płaskie (deco), zasysające, kilkanaście rodzajów modułów, sygnalizatory z baterią.

POLON-ALFA 4200

System Sygnalizacji Pożaru POLON-ALFA

Opis systemu: Powszechnie stosowany produkt krajowego producenta systemów przeciwpożarowych. Dobrze sprawdza się w niedużych obiektach o względnie czystym środowisku pracy. Łatwo dostępny przegląd i konfiguracja. Kilkanaście wariantów alarmowania do wyboru. System obsługuje 4 pętle po 64 elementów każda. Centrala wyposażona w 8 wyjść (sterowań) programowalnych i drukarkę zdarzeń.

Funkcje i zalety: Przystępny serwis i części zamienne. Szeroki wybór urządzeń dodatkowych z serii 4000. Możliwość wizualizacji na PC. Opcja programowania własnych komunikatów serwisowych i alarmowych.

Elementy dodatkowe: Czujki: dual-optyczne, liniowe, w klasie Ex, bezprzewodowe, niedrogie czujki serii 4043, terminal sygnalizacji równoległej, sygnalizatory z baterią

United Technologies 2X-F2-FB2-18

System Sygnalizacji Pożaru United Technologies

 

Opis systemu : Dobry technologicznie i stosunkowo niedrogi system znanego amerykańskiego producenta. Obsługuje 2 linie i może być rozszerzony modułowo do 4 linii po 127 elementów. Centrale mogą być łączone w sieci oraz nadzorowane zdalnie. Centrala pomieści do 8 wyjść sterujących niskonapięciowych. Minusem tego systemu są ograniczone tryby alarmowania oraz brak wyjść 230V.

Funkcje i zalety : Rozbudowane funkcje pracy w sieci. Dobra technologia detekcji. Rozszerzenia centrali. Opcje diagnostyczne (wymienne komory optyczne, tryb testowy, pomiar zabrudzenia czujek. Ekonomiczne cenowo i tanie w eksploatacji rozwiązanie.

Elementy dodatkowe: Drukarka, Karta wskaźników LED, Karta sieciowa. Czujki liniowe i zasysające.

Siemens FC722

Sysytem Sygnalizacji Pożaru Siemens FC722

Opis systemu : Kompaktowa wersja rozbudowanego systemu alarmowego serii Siemens Cerberus Pro. Swobodne możliwości konfiguracji centrali. Możliwość sieciowania central. Obsługa 2 lub 4 pętli. Łącznie nie więcej niż 252 elementów adresowych. Minusem tego rozwiązania nieco trudniejsze serwisowanie.

Funkcje i zalety : Zaawansowany technicznie kompaktowy system w rozsądnej cenie. Solidny producent. Niezawodność w krytycznych momentach dzięki funkcjom trybu awaryjnego, rozproszonej logice i turbo-izolatorom w każdym elemencie na linii. Spora gama akcesoriów montażowych i serwisowych.

Elementy dodatkowe: Ekonomiczne czujki optyczne, Czujki multi-detektorowe (TF1-TF9), bezprzewodowe, liniowe, zasysające, zabezpieczenia stref Ex, drukarka.

.

Sprawdź również: SSWiN, CCTV, SSP, DSO, KD, PPOŻ
Skontaktuj się z nami